Είναι το Βασικό Εισόδημα ακριβότερο επειδή δημιουργεί κίνητρα για εργασία στα κατώτερα κλιμάκια;

Οριακοί συντελεστές στα κάτω και στα μεσαία κλιμάκια: ο μεγάλος συμβιβασμός. Για να είμαστε δίκαιοι, όμως, το γεγονός ότι το βασικό εισόδημα είναι ανεξάρτητο της αξιολόγησης με βάση το εισόδημα, συνδυάζεται απόλυτα με την ήπια προϋπόθεση ότι ο ρητός συντελεστής του φόρου θα πρέπει να υπολείπεται του 100%. Πράγμα που σημαίνει ότι το είδος του βασικού εισοδήματος που θα πρέπει να εξετάσουμε δεν αντιπροσωπεύεται από το Σχήμα 2, αλλά από το Σχήμα 4, ή τουλάχιστον από το Σχήμα 6. [Σχήματα 1, 4, 6] Σχετικά με το συμβατικό σύστημα εγγυημένου ελάχιστου που αναπαριστάται στο Σχήμα 1, δεν μπορεί πλέον να ισχυριστεί κανείς ότι δεν υπάρχει πραγματικά υψηλότερο κόστος. Είναι αλήθεια, ότι δεν εμμένει απόλυτα στην καθολική φύση της παροχής, καθώς οι αντίστοιχες παραλλαγές των αξιολογήσεων αρνητικού φόρου βάσει εισοδήματος έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά. Συγκεκριμένα, μια γραμμική φορολόγηση σε συνδυασμό με μια ενιαία πίστωση επιστροφής φόρου στο σημερινό επίπεδο του εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος θα ήταν πολύ δαπανηρή υπό αυτήν την έννοια. [Σχ. 3] Αλλά το ότι το πρόβλημα θα πρέπει να διαμοιρασθεί εξολοκλήρου με συστήματα αρνητικού εισοδήματος, δεν μειώνει το  πρόβλημα, και είναι κάτι που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ευθέως. Το ουσιώδες γεγονός είναι ότι όσο περισσότερα υλικά κίνητρα επιθυμεί κάποιος να παράσχει (για ένα δεδομένο ελάχιστο εισόδημα) για όσους βρίσκονται στα χαμηλότερα σκαλιά της κλίμακας αποδοχών, τόσο περισσότερο θα πρέπει να μειώσει τα κίνητρα πιο ψηλά. Αυτό συνεπάγεται έναν απόλυτο συμβιβασμό. [Βλ. Παράδειγμα]